Parafia pw. Świętej Trójcy — Czudec

Zarys historyczny

Początki miejscowości Czudec sięgają 1264 r. W tym to roku spotkali się w Tarnowie: książę Rusi Halickiej Daniel z księciem polskim Bolesławem Wstydliwym i wspólnie dokonali rozgraniczeń księstw. Granica miała przebiegać między Rzeszowem, a Czudcem. W 1427 r. król Władysław Jagiełło nadał Czudcowi prawa miejskie. Od strony administracji kościelnej, o Czudcu jako parafii mówi się już w 1326 r. Kroniki krakowskie z tego roku wspominają o Czudcu, że był najdalej wysuniętą parafią w diecezji krakowskiej. W tym czasie istniał już kościół św. Marcina na wzgórzu cmentarnym, oraz cmentarz. W XV w. ówczesny dziedzic Czudca Mikołaj Strzyżowski wybudował z zachodniej strony rynku drugi kościół św. Zofii, w którym skoncentrowało się życie religijne. W tym kościele już w XV w. pojawił się obraz Matki Bożej Łaskawej nieznanego artysty czczony do dziś jako cudowny. W XVIII w. przed tym obrazem, ówczesny dziedzic Czudca Józef Grabieński – śmiertelnie chory – otrzymał cudowne uzdrowienie, za które jako wotum wdzięczności wybudował w latach 1713-1740, na miejscu kościoła św. Zofii, obecny kościół p.w. Trójcy Świętej. Jest to kościół wybudowany w stylu barokowym z 3 nawami, 2 kaplicami i 1 zakrystią. Cudowne uzdrowienie Grabieńskiego rozsławiło obraz, sciągając pielgrzymki nawet z dalekich okolic. 08.09.1717 r. została poświęcona południowa kaplica, w której zamieszczono cudowny